Η έμπνευση για Το χέρι που σε τρέφει

cobweb-959578_1920

Διαβάζοντας κανείς το όνομα A. J. Rich στο εξώφυλλο του βιβλίου Το χέρι που σε τρέφει είναι πολύ εύκολο να φανταστεί ότι ο συγγραφέας είναι: α) άντρας ή β) γυναίκα που γράφει μόνο τα αρχικά της, κατά την τακτική της J. K. Rowling. Ωστόσο, κανένα από τα δύο ενδεχομενα δεν ισχύει, ενώ η πραγματικότητα, τόσο πίσω από το όνομα του συγγραφέα, όσο και πίσω από την υπόθεση του βιβλίου, παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Το ψυχολογικό θρίλερ με πρωταγωνίστρια την τριαντάχρονη Μόργκαν Πρέιγκερ (που, σε πρώτη φάση, θα είχε το επώνυμο Ράσελ) είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας δύο καταξιωμένων συγγραφέων, των Amy Hempel  (Α.) και Jill Ciment (J.). Όπως οι ίδιες δήλωσαν σε συνέντευξή τους  στο περιοδικό Scribner,  η έμπνευση για αυτό το έργο ήταν ο φόρος τιμής που ήθελαν να αποτίσουν στη φίλη τους Katherine Russel Rich, η οποία πριν χάσει τελικά τη μάχη με τον καρκίνο το 2012, είχε σχέση με κάποιον γοητευτικό -αλλά και κρυψίνου- άντρα από τη Μεγάλη Βρετανία.

Η Rich, καταξιωμένη επαγγελματίας, εξαιρετικά δυναμική, ευφυής και με ισχυρή ενσυναίσθηση, διαπίστωσε πολύ αργά ότι είχε μπλέξει στον ιστό της αράχνης και ότι ο σύντροφός της διατηρούσε παράλληλα σχέση με αρκετές άλλες γυναίκες, γεγονός που την καταρράκωσε. Είχε δηλώσει μάλιστα ότι σκόπευε να γράψει ένα βιβλίο βασισμένο στην τραυματική εμπειρία της, κάτι που όμως δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει εξαιτίας της ασθένειάς της. Έτσι, οι Hempel και Ciment ανέλαβαν δράση, ώστε η ιστορία αυτή να μη χαθεί στη λήθη, αλλά μέσω μιας λογοτεχνικής και μυθοπλαστικής προσέγγισης να μεταφέρει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα:  τα φαινόμενα απατούν πολλές φορές, και συνήθως την ευθύνη τη φέρουν και οι δύο πλευρές· η μία λόγω υπερβολικά καλής προαίρεσης, η άλλη λόγω ύπουλης χειραγώγησης συναισθημάτων. Πιο απλά, όπως σοφά λέει και ο λαός μας: Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται…